WHAT?
Hmm, I’ve been really thinking about the past few days that time seems to past so fast :) like one thing it was still June then now, it’s the August.
Hmm, I’ve been really thinking about the past few days that time seems to past so fast :) like one thing it was still June then now, it’s the August.
Bakit kaya yung mga crush mo ayaw sa’yo noh?
bakit hindi na lang automatic bah! na once magka-gusto ka sa isang person dapat siya rin. ngeeeek!!! :)) HAHA!
Anyway, wala lang kasi nga basta! :)
HAHA!
sorry hindi ako makausap ng matino :) sabog ako!
kulang ako sa tulog anubah! sa kakahanap ng mga animals para sa ZOO namen.
even when classes didn’t start yet I was always reminded by my mom and sister to never bring my phone which my sissy have bought me for.
I was riding a jeepney yesterday. When I got off, I checked my phone and it disappeared :((( I was shaking the whole time and I can’t seem to have a straight point of view. I mean, all I felt was that my soul disapperaed from my body. I felt my knees weaken.
I hailed a TAXI in going to our school that was the first time and I really and totally didn’t feel good.
After our orientation, we went to the boarding house of my classmate and have our snacks. After being persuaded, I called my phone again and I was confused as to how come it keeps on ringing rather than being off. So they encourage me to looked inside my bag and checked again. So, VOILA there it was, it was found inside my bag. I mean under really my bag.
So, I learned my lessons pretty well. =)
I hope from now, we will all heed what our elders told us to do and not to do.
Yesterday was my first day of class in COLLEGE.
at first,

I thought I was

when I saw the people I know during enrollment

made some new friends

walked around campus and every person seems to be like

Cute and handsome guys walking around the hallway and they were like

and I was like

teacher didn’t come to our class and we waited for 2 and a half hours

so, we went home early

Haay, ilang araw na lang pasukan na. Malakas lang loob ko pero walang nakakaalam nanginginig ako sa takot. Freshman again yung drama ko. Hindi ko alam kung ano ang mararamdaman ko. Mixed emotions eh, nervous na excited. may ganun ba? malapit na siguro akong mabaliw. di joke lang :)
Iba yung pakiramdam noong freshman Highschool kasi as far as I can remember iba yung feeling eh, parang wala lang. Eto, college na ako. Malaki na, hinid na bagay mag drama. Haay, dalawang tulog na lang yun na. bonggang-bonggang pasukan.
Yes. you’ve heard it right. We had our vacation in the mid-year. Galing namin noh???
Hindi! Chos! kasi naman yung sister ko kagagaling lang ng Dubai tsaka nag vacayy na rin ng bonggang-bongga dito sa Pilipinas. Since nasa Cebu kami so go go sagoo beauty namin sa Camotes Island.
Napakaganda ng place parang virgin island ika nga. nalowka ako sa description ko. haha. move on tayo. maganda talaga ang place.
So ayun, sa Santiago Bay Resort kami nag-stay. Yung villa yung kinuha namin kasi marami kami eh. dalawang pamilya :)
Haay naku, bumuha talaga ng KOREANS dun. As in, aakalin mo na nasa Korea ka kasi yung mga guest talagang mga KOREAN. kami lang talga ang Pinoy dun.

pag pasok niyo eto agad ang sasalubong. :)

siyempre picture2 agad kahit haggard beauty namin. keribels lang.

standard rooms nila.

beach at pool

nasa restaurant kami nito. pool nila.

pa verand veranda lang yung peg.


pool area up close

dagat

upclose sand. yang tatlong yan mga KOREAN yan. galing ng pamangkin kong kumuha ng pic. Tayming na tayming.

yung pamangkin ng pinsan ko. siya ang kumuha nung picture. tawa kami ng tawa nun.

overlooking our table inside their restaurant

menu
Around the isalnd naman ang peg namin.

pumunta kami sa cave.


Buho Garden




Next stop namin sa Lake Danao Park


Timubo cave

balik ulit kami sa villa
para….

kumain
at

mag night swimming.
naalala ko lang yung minsan nagkulitan kami sinabi niya sa akin.
“alam mo para kang mommy ko =) (smile siya sa akin).” sabi niya.
And I was like…

“bakit naman?” dagdag ko sa kaniya.
“Kasi parehong-pareho ka’yo. Hindi niyo ako matiis” sagot niya tapos ngumiti siya sabay tawa ng malutong.

napa Oh my ako

natahimik ano nun ng matagal.
siya naman kinulit ako ng kinulit. nilalambing pa niya ako.
“uyy, smile ka naman diyan” pa ulit-ulit niyang sabi.
kiniliti niya ako hanngang natawa na ako ng tuluyan.
*Naalala ko lang siya :) ka te-text lang nami nung tuesday.
ayon harutan na naman. tagal namin naghiwalay sa text. naliligo ako nun. HAHA.
multi-tasker kaya aako.
last text niya sa akin,
Hope to see ya soon.
and I was like,

this summer, I did not expect nor see this to happen.
I became a EUNHAE shipper

and KYUMIN too

and I’m LOVIN every second of it :DDDD
sinipag ako mag post ng marami :)
explain ko kung bakit c’est la vie chuva dito.
C’est la Vie is a french word which means “it is the life”.
nakita ko to sa tweet ni Leightoon Meester ng mag break sila ng dyowa niya.
Siyempre, na catch yung attention ko. Kasi nga I’m a believer na yung mga nangyayari sa mga buhay buhay natin kahit ano pa yan nature na talaga yan ng LIFE.
Kaya ayun, peg ulet. parang motto motto ko kuno :)